تجربه زیسته

فست فودي شدن سرقت

الف)

پانزدهم تيرماه تنهاروزي بوددرهفته كه به دليل مشغله مسافرت نتوانستم  روزنامه كارگزاران  راببينم . روز گذشته- هيجدهم تيرماه- به گونه اي كاملا اتفاقي درمنزل اخوي محترم چشمم افتاد به صفحه انديشه ناآشنايي ازروزنامه كارگزاران، در ميانه انبوهي از كاغذروزنامه ها ؛همان صفحه انديشه ميانه تيرماه.رو تيترمقاله برايم آشنا بنظررسيد:اندرباب چيستي انقلاب.

ب)

اوايل بهمن ماه سال 83 ،دوستي ازروزنامه شرق تماس گرفت وازمن خواست مقاله اي بنويسم كه درآن به نظريه هاي انقلاب توجه شده باشد. سه روز بعد مقاله را تحويل دوستان دادم: چيستي انقلاب.

پ)

مقاله اي كه پانزدهم تيرماه درصفحه انديشه كارگزاران به طبع رسيده دقيقا همان مقاله اي است كه درهيجدهم بهمن ماه 83 در شرق چاپ شده است ؛بدون هيچ تفاوتي. فقط بااين تفاوت كه نام نويسنده هايش فرق كرده است. اولي بنده ودومي بابك اوجاقي.

ليبيدو آنهنگام كه منفجر مي شود

I

در روانكاوي، مفهوم اروس (Eros) اشاره دارد به غريزه‌هاي معطوف به لذت‌جويي (هدونيسم ) كه نيرويشان از «ليبيدو» مايه مي‌گيرد. البته اروس تكاپوي صرف براي ارضاي غرايز حيواني نيست، بلكه به گفته «فرويد» هدف آن پيوستن يكايك افراد وسپس خانواده‌ها، قبايل، نژاد‌ها وملت‌ها به يكديگر، به صورت واحد پهناور جامعه‌ي  بشري  است. به تعبيري  ديگر اروس، ميانجي  ارتباط  ميان  افراد و جوامع و به عبارتي خالق «فرهنگ» آن‌هاست.

 از ديد‌گاه فرويد، فرهنگ همواره از تكانه‌اي دروني تبعيت مي‌كند. اين تكانه يا غريزه چيزي نيست جز برانگيختن احساس گنهكاري روز‌افزون و مراقبت براي زنده نگه‌داشتن آن، كه لازمه تداوم فرهنگ مي‌باشد. ‌احساس گناه همان چيزي است كه فرويد از آن به « تاديب نفس» ياد مي‌كند. از نظر وي در روان آدمي، دومبدا وجود دارد: يكي مبدا واقعيت‌طلبي وديگري مبدا لذت جويي كه سازنده‌ي اصلي پيكار هميشگي "Ego"(من) با  "Id" (نهاد)هستند. «نهاد» به عنوان قلمروي فاقد حس اخلاقي و صورت شكل‌نايافته تمنيات بدوي همچون غريزه جنسي، كه اروس به عنوان رانه عاطفه‌ جنسي از ويژگي‌ها‌ي آن به شمار مي‌رود، با «من» به عنوان قلمرو شخصيت انسان به گونه‌اي كه در ناخودآگاه شكل مي‌گيرد، در تعارضي تاريخي به سر مي‌برد.