تبليغاتX
تجربه زیسته

تجربه زیسته

 

انقلاب فرهنگی پروژه ای برای حفظ توده
 
                                                                                                      برای: بابک مینا
 


 شوراي عالي انقلاب فرهنگي به عنوان مرجع عالي سياست‌گذاري، تعيين خط مشي، تصميم‌گيري و هماهنگي و هدايت امور فرهنگي، آموزشي و پژوهشي كشور، محسوب شده و تصميمات و مصوبات آن لازم‌الاجرا و در حكم قانون است (به نقل از منشور اهداف و وظايف شوراي عالي انقلاب فرهنگي) .
 اين شورا كه به رياست رئيس جمهور و اعضاي آن منتخب مقام رهبري (ولايت فقيه) مي‌باشد، بعد از اتفاقات فروردين‌ماه ۱۳۵۹ و تعطيلي سراسري دانشگاه‌ها، موجوديت يافت و تا به امروز نيز ادامه دارد.
 در اين مقاله تلاش بر اين است كه منشأ فكري و ايدئولوژيك تأسيس و تداوم اين نهاد نشان داده شده و به اين سؤال پاسخ داده شود كه شوراي انقلاب فرهنگي با چه جهان‌بيني و متكي بر چه واقعيت عيني و ذهني خلق شد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت 2:40  توسط امین بزرگیان  | 

 

تابع الزامات مدیرمدرسه

 

 مهرماه بیش از هر چیز یادآور بازگشایی مدارس است. در ایران بیش از 15 میلیون دانش‌آموز داریم و مطمئناً چندین برابر این تعداد افراد درگیر با مدرسه و نهاد آموزشی. در این دیالوگ، تلاش بر این است که از منظر مطالعات فرهنگی و مشخصاً بحث "هژمونی" آنتونیو گرامشی، نهاد مدرسه ارزیابی شود.به تازگی کتابی تحت عنوان"ناسازه های گفتمان مدرسه،تحلیلی اززندگی روزمره دانش آموزی" ازمحمدرضایی توسط انتشارات جامعه وفرهنگ منتشرشده که به زودی توزیع خواهدشد.

***

بزرگیان: بحث در مورد هژمونی مدرسه، تلفیقی است میان یک تجربه زیسته عام همچون حضور در مدرسه و یک تجربه نظری خاص به نام مفهوم "هژمونی" گرامشی. برای پیدا کردن نسبت این ترکیب بی شک معادله نامجهول ابتدایی، تعریف و معنای واژه "هژمونی" است.

رضایی: سختی‌های کار در موضوع مدرسه اتفاقاً باز می‌گردد به همین تجربه زیسته انسان‌هایی که خود، مدرسه رفتن را تجربه کرده‌اند و هر لحظه ممکن است جلوی شما موضع بگیرند. اما در مورد معنای "هژمونی" خود گرامشی هم تعریف دقیقی ارائه نمی‌دهد، حداقل آنجاهایی که دلالت‌های این مفهوم را مطرح می‌کند. من برای بیان معنای "هژمونی" استناد می‌کنم به کتاب "هژمونی و استراتژی سوسیالیستی" که یکی از مطرح‌ترین متن‌های حوزه چپ است. در فصل اول کتاب این موضوع عنوان می‌شود که گرامشی به دو شیوه حکومت یا رهبری قائل است؛ حکومتی که بیشتر مبتنی بر "سلطه" است و حکومتی که با " زور"، رهبری می‌کند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم مهر 1387ساعت 0:26  توسط امین بزرگیان  |