تجربه زیسته

یوتوپیا، سیاست

یوسف اباذری

۲۸.

جنبشی که از دهه ۱۹۶۰ آرام آرام شروع شد و در اوج خود در سال ۱۹۶۸ اروپا و حتی آمریکا را درنوردید، عملا بیش از یک سال در اوج نماند، اما به مدت چند دهه ایتالیا را درگیر خود ساخت. این جنبش آثار اجتماعی انکارناپذیری بر این کشورها به جای گذاشت، اما در ایتالیا بود که خواسته های دموکراتیک آن با منافع دولت و گروه های دست راستی و مافیا در تضاد قرار گرفت. اولین مرحله مبارزات سیاسی از اوایل ۱۹۶۰ شروع شد و تا اوایل ۱۹۷۰ ادامه یافت. در این دوره کارگران کارخانه، کانون اصلی جنبش های سیاسی را تشکیل می دادند. توجه دانشجویان و روشنفکران به کارخانه ها معطوف شد و بخش اعظم کارگران مبارز به این نتیجه رسیدند که فقط از طریق سازمان های مستقل سیاسی می توانند به پیروزی برسند؛ سازمان هایی که خارج از احزاب رسمی و اتحادیه های کارگری وابسته به آنها باشند.

دودل بودم با تغییر در وضعیت انتخابات وانصراف خاتمی از کاندیداتوری می باید همچنان گزین گویه های یوسف اباذری را بازنشر دهم یا نه که وقت به درازا کشید.دراین ایام (انتخابات)که ولوله نوشتن وحرف زدن درمیان می افتد برای خودم عجیب است که ازکار افتاده ام (وهمین شایدبهترکه دود نمی کنم).

به هرحال تصمیمم بر این شد که به بازنشرنوشته های اباذری ادامه دهم.به دو دلیل:اول اینکه متن ازلحاظ تئوریک غیرقابل چشم پوشی است هرچندکه خاتمی انصراف داده باشد و این دفاعیه به تن جایگزین های او درانتخابات گشاد بیاید.دوم اینکه ببینم آیا بالاخره کسی از دست اندرکاران رسمی اصلاحات پیدا می شود تا به تنها دفاعیه فلسفی- جامعه شناختی ازخاتمی وقعی  نهد و آن را بخواند.